4 Şubat 2021 Perşembe

Eat Pray Love


bir kadının bosanma sonrası roma ya gidip yemek yemesini, nepal e gidip dua etmesini ve bali ye gidip asık olmasını konu alan harikulade film:


-kadınlarına sahip cıkan, cocuklarıyla oynayan harika insanlarla tanıstım italya da. ben dunyanın en sanslı kadınıyım.
**
-eski esimin beni affetmesini umuyorum.
-her seyden once senin kendini affetmen gerekiyor liz.
**
-liz: seni cok sevdim. bunu bil.
-eski es: ben seni hala cok seviyorum.
-beni cok sev.
-seni hala cok ozluyorum.
-beni cok ozle. beni dusundugunde evrene sevgi ve sukran yolla. sonra gececek. hicbir sey sonsuza kadar surmez.
**
-tanrı her yerde. tanrı senin icinde. guruya kendini adaman gerekmiyor. o vesilesi. sadece kendini bir şeylere adaman gerekiyor. bu evrenle bagını kuracak.
**
-kalp gözünle bak.
**
-senin derdin ne biliyor musun, sen asık olmaktan korkuyorsun.
**
-guru: yeni erkek arkadasın nasıl?
-liz: onu terk ettim.
-neden?
-dengemi saglayamadım.
-liz bazen ask icin dengemizi kaybetmemiz de bir dengedir.

ne demis bulent ortacgil?
aşk bir dengesizlik işi, dengeye donusendir sevgi.

liz: ben kelimemi buldum. kelimem italyanca. karsıya gecmek demek.

sizin kelimeniz hangisi?
benimki: yepisyeni, yeni
ve ben hayatın yıkılıp sıfırdan yapılan bir sey olmadıgını biliyorum.
gecmisine sahip cıkarken yarından yenilikler de beklemeyi ihmal etmemek demek.
cunku bugunun dunun eseri, ona hep hakkını teslim et.
erken gencligim de ben de gecmise sil bastan yapmalı sanıyordum.
bilmis bilmis konusurlar: -gecmise bakma. sil bastan.
halbuki o gecmise ne kadar hakkını teslim edersen, geleceginden o kadar huzurla, dinginlikle, bir seyleri oturtmuslukla bir seyler umabilirsin.

gecmisimi seviyorum.
onda en ufacık bile bir sey degistirmezdim.
gelecegimden umutluyum.
bugunumde saglıklı, mutlu ve huzurluyum.
once kendimi, sonra sevdiklerimi affediyorum.
ozledikce onlara sukran ve sevgi yolluyorum.
bazı sevgiler sonsuza kadar bir sekilde surer and its not a bad thing:))
**
-happy non anniversary to me.
alice in wonderland


 

17 Ocak 2021 Pazar

u are not a drop in the ocean, u are an ocean in a drop.


 var olan:

"oykumde bir sure konuk olacak, sonra beni yeniden yuz ustu bırakıp gidecektin..."
________________________________________________________________
yuzyıllardır konusmamıs gibiydi. soyle bir hatrını sorsan da derdini hakikaten anlatsa gibi bir arayıs icindeydi. dakikalarca, saatlerce..
-gercekten kotu gorunuyorsun.
(baslangıc icin kotu bir secim yaptım sanırım.)
durdu, bir sigara yaktı. sigarası oldugu surece guvendeydi. anlatmaya guc bulurdu.
birbiriyle baglantısız cumleler sıraladı. tekrar durdu. devam etme gucunu her zamanki gibi kendinde bulacaktı.
-seni anlamıyorum. neden bu kadar garip/gereksiz/detay seylere kafanı takıyorsun?
sessizligindeki guc yerini kararsızlıga bıraktı. kendini guvende hissetmedigi zamanlardaki gorunmezlik pelerinini ustune gecirmisti:
-"bir adam kumsaldaki bir tabelanın uzerine bir yazı yazmıs. diger bir adama "ben seneler once buraya bir yazı yazmıstım. insanlar yıllardır gelip gidip o yazıyı okurlar" demis. diger adam kendisinin de yıllar evvel kumsala bir yazı yazdıgını ama dalgaların yazıyı sildigini soylemis. ikinci adam birinci adama sormus:
...........-sen ne yazmıstın?
...........-'ben hep varolanım.' sen ne yazmıstın?
...........-'ben bu okyanusta sadece bir su damlasıyım.'
biliyor musun, esasen birbirimize soyleyecek hicbir seyimiz yok dostum."
hicbir seyimiz yok.
gene sustu. bir daha karsımda gorunur olmayacagını coktan anlamıstım.
bizim baslamayan hikayemizde burada bitti.
birbirimize soyleyecek bir seyimiz olmadıgını yuzume vurdugu bir yerlerde..
2010-istanbul

3 Ocak 2021 Pazar

poem


 evimi ust katla aldattım. sonra bir gecede gittim hazirandan eylule. cok yaslandım. ben kimden sair oldugumu bilirim. anısı biz olalım bu sokakların dedin mi? ben duydum onu. sonra yeni bir aska, yeni yarınlara inandım. ve korkarım sen gittin ve yıkıldı ardından bu kent. upuzun simsiyah saclarımı kısacık kestirdim, bi sey olmadı, siz de deneyin bayım. cicekli siirler yazmak istedim. cicekli siirler yazmama izin vermediler. sonra cicek asısı yaptılar bana, ruhum cicek actı. gozleri getirin gozleri. gozler hep iyi gelir. insanın sabitleri olmalı hayatta. benim en sabitim her seyin ayaklarımdan cekilebiliri her seyin yıkılabilir olması olmasın ne olur. benim de sabitlerim olsun. ben tas kararım, senin de gurur gurur sacların var. her ayrılıkta imlası bozulan bi cocuksun sen. bu askta buyuyup her seyi baska bir aska ertemelek. ben sana mecburum bilemezsin. aysel git basımdan. karanlıgım, cirkinim. seni seviyorum. aysel git basımdan. sacıma tarak degdi, hani ben serseriydim? ben seni severim sevmesine de dunya hazır degil buna. vurdun kanıma girdin, itirazım var. usuyorum, kapama gozlerini. ac kaldım, susuz kaldım, karanlıktı gece, terk etmedi sevdan beni. papara parara diye sarkılar soylemek isteyen neseli kızla bagrı yanık acılı ezgiler okumaya tutmus yaslı kadın icimde savasır durur. ama zeytin agacı ekmeliyim ben, olumu bilmeme ragmen yasamak agır bastıgından. yedi renk birlesince sessizce guzel seyler olurmus. ama ben hep babamın yarattıgı cıgın altında kaldım. bi sevmek dusunsem. ben senle mutsuz ama bahtiyardım. cocuksun sen. cocugumsun. bu dunya sana gore degil.

1 Aralık 2020 Salı

life is what u feel..


 "yaşamın, kendi kendine ağırlık haline getirdiğin şeylerin altında ezilmenin süreci olacak.


yaşamı 'hafifçe' yaşayabilseydin, yaşamın olayları da uçup giderler, sana yük olmazlardı - ama o zaman da, uçucu, boş olurdu yaşamın. bu yüzden, yaşadığın her olayı 'ağır'laştıracaksın; ki uçup gitmesin, omuzuna çöksün; sen de onun yükünü taşıyasın.

yaşaman, yaşamın yükünü yüklenmen olacak.

yaşam, yükleneceğin yüktür.

yaşamın, yükündür."

oruç aruoba

9 Eylül 2020 Çarşamba

tek tobacı mı, cift torbacı mı?


 iki cocuk bir markette kasada torbaları torbalamayla gorevliymis.


biri sabah uyanmıs:
lanet olsun yagmurlu bi gun demis uyanır uyanmaz. surat asa asa ise gitmis. bir musteri gelmis. zoraki torbaları doldumus. bir torba agır olmus. yolda giderken yirtılmıs. torbaları zar zor musterinin evine bırakmıs. geri donmus soylene soylene.

oteki sabah uyanmıs:
oh mis gibi yagmur, her taraf nası mis kokuyor, tadına doyum olmaz demis. gule oynaya ise gitmis. musterinin torbalarını guleryuzle doldurmus. agır olan torbaları "cift torba" yapmıs. eve kadar bırakmıs torbaları. harika da bir bahsis kapmıs.

hayatta "tek torbacı" mı, "cift torbacı" mı olmak istiyorsun?
hayat secimlerindir. her alanda.

19 Ağustos 2020 Çarşamba

miss Dalloway

 virginia woolf-miss dalloway

i was early twenties when i first read it. years went by, the world has changed, time has changed and i changed. before i was feeling like the world was collapsing on my head, so much pain, so much. now i see the opportunity in every difficulty, the sweetness in every bitterness, the hope and sun getting up each morning with me:) i am thankful to God who never left me and to life who made me better:) never ever loose hope. there is always sth to be thankful. u dont have all the problems of the world. and when there is misery i always look for the beauty. because there is always, always some beauty left😄

virginia woolf s last letter

 


dearest,
i feel certain that i am going
mad again: i feel we can't go
through another of these terrible times.
and i shant recover this time. i begin
to hear voices, and cant concentrate.
so i am doing what seems the best thing to do. you have
given me
the greatest possible happiness. you
have been in every way all that anyone
could be. i dont think two
people could have been happier till
this terrible disease came. i cant
fight it any longer, i know that i am
spoiling your life, that without me you
could work. and you will i know.
you see i cant even write this properly. i
cant read. what i want to say is that
i owe all the happiness of my life to you.
you have been entirely patient with me &
incredibly good. i want to say that-
everybody know it. if anyboy could
have saved me it would have been you.
everything has gone from me but the
certainty of your goodness. i
cant go on spoiling your life any longer. i dont think two
people
could have been happier than we have been.
v.