yeni hayat

Mehmet i ilk gordugumde derdi Canan, butun hayatimin degisecegini anladim. Onu gormeden evvel bir hayatim vardi, ondan sonra baska bir hayatim oldu. Sanki cevremdeki her sey, butun esyalar, yataklar, insanlar, lambalar, kullukler, sokaklar, bulutlar, bacalar bir anda renk ve bicim degistirdiler ve ben bu yepyeni dunyayi hayranlikla tanimaya koyuldum onumde acilan dunyayi anlamak icin bakmali ve her seyi tek tek gormeliydim. Gittigi ulkelerden kederle donen Mehmeti uyandirdim, oralara beraber gidebilecegimize onu inandirdim.
 

mart menekşeleri

 zorla nazilere katılmak zorunda kalanlara mart menekseleri denirdi.

adını buradan alan kitap sarah jio nün liberty journal ödülünü de alan ilk kitabı.
geçmişle şimdiki zamanın iç içe geçtiği harika bir kurgu.

esas kahraminimizi kocası başka bir kadına aşık oldum diye terkeder. bosanirlar.
esas kadınınız büyük teyzesinin olduğu bir adaya kafasını dinlemek için gider.
orada anneannesi bir günlüğünü bulur ve okumaya başlar.
bir taraftan adada jack ile aşk yaşamaya başlarlar.

anneanne bir adamla büyük aşk yaşamaktadır ama yersiz bir kiskaclikla nişanı atar. başkasıyla evlenir. sonra bu başkasını aşık olduğu adamla aldatıp hamile kalır. herkesi terk edip sırra kalem basar ve dünyayı gezmeye başlar.

-buyuk aşklar zamana, kalp ağrısına ve mesafelere meydan okur. her şey kaybedilmiş gibi gözükse de gerçek aşklar yaşamaya devam eder.

anneannemin hikayesi doğruyu yanlışı sorgulatir okuyucuya:
-ask zorla tomurcuk vermesini istediğin bir sera çiçeği değil. aşk yol kenarında beklenmedik şekilde açan çiçek.

velhasi esas kadinimizi başka kadın için terk eden koca da geri döner. barışmak ister.
esas kadın der ki öyle her istediğini kafana göre yapamazsın, barismiyorum.
jackle yoluna devam eder.

çok sürükleyici, keyifli bir kitap.

insan neyle yaşar

 benim en sevdiğim tolstoy öyküsüdür.

karlı ve soğuk bir gündür. adam gece geç vakitte eve dönmektedir. derken yolda duvar dibinde donmakta olan çıplak bir adam görür. kıyamaz, adamı evine götürür. ona kıyafet verir. karısına yemek hazirlatir. sokakta buldukları adam hiç konusmamaktadir. dilsiz olduğunu düşünürler. ona sıcak bir yatak verirler. herkes uyur. evin sahibi ayakkabı tamircisidir. ısı buldukları adama öğretir. adam çok yeteneklidir, çok güzel işler çıkartır. ayakkabısının adamla beraber işleri çok açılır. evde bolluk olur.
böyle bir sene geçer.
bir gün eve bir adam gelir. o tanrıdır. aslinda sokakta bulunan adam melekmis ama tanrıyı yaptığı bir yanlışla kizdirmis, tanrı onu dünyaya sürmüş. ama bir senedir evde ne kadar iyilikler yaptığını görünce tanrı meleği affeder ve onu yanına geri alır. ve ayakkabıcı karlı günde donmakta olan bir adamı iyilikle evine aldığı için ödüllendirilmiştir bu süreçte.

iyilik yap, iyilik bul!
ve bu hayatta soğukta donmakta olan bir evsizin bile nasıl bir cevher olduğunu asla bilemezsin.

very far away from anywhere else

 ursula k. le guin kitabı.

toplum dışı hisseden insanların duyguları.

iki genc.

dostluk. ask.

bılım. muzık

“neden insanlar sporda ya da politikada başarı kazanmış birini kahraman ilan ederken, düşünmeyi iyi beceren birini hor görüp ona öfke duyuyorlardı? ancak, düşünceleri doğrudan doğruya para veya güce çevirdikleri takdirde insanların nazarında bir kahraman oluyorlardı. anti-entelektüelliğin de bir nebze payı var bunda ama tüm olay bu değil. her şeyi dümdüz edip insanları karıncalar gibi eşit bir düzleme getirmek.”

**

kayalara tırmanıp aşağıya taş attık, sonra kumdan bir kale yaptık. daha sonra da dönüp ateş yaktik; hava soğumaya başlamıştı, yükselen denizin kumdan kalemize ağır ağır yaklaşmasını izlerken konuştuk. sorunlardan, anne babalarımızdan, otomobillerden veya tutkulardan söz etmedik.

yaşam üzerine konuştuk. yaşamın anlamı nedir diye sorular sormanın bir yararı olmadığına karar verdik, çünkü yaşam bir yanıt değil, bir sorudur, bunun yanıtını sadece siz bulabilirsiniz.

deniz yanı başımıza, on metre berimize gelmişti, giderek yaklaşıyordu. gökyüzü denizin üstünü örtmüş, güneş batmak üzereydi. hava soğumuştu, bense yaşamımdaki en güzel anları yaşıyordum.

**

"... 'korkuyorum' dedim.

paltomun içine doğru, 'neden?`diye sordu.

'yaşamaktan'."

**

ömrümce görmesem de bir daha,

eh diyebilirim yine de,

bir kez orada bulundum..

atuan mezarlari

 

-ogrenmeye basladigi sey aslinda ozgurlugun yukuydu. Ozgurluk agir bir yuktur, ruhun yuklenmesi gereken buyuk bir sorumluluk. Kolay degildir. Verilen bir armagan degil, yapilan zor bir secimdir. Yol yukari, isiga da cikabilir ama yolcu hic oraya varmayabilir de.

Genc kiz adamin koluna girer. El ele kacarlar. Bu yolculuklarinin baslangicidir. Yolculuklarinin ortasinda kiz sorar:
-denizin karsisina gectigimizde de benle olacaksin, degil mi?
-orada artik bana ihtiyacin olmayacak.

Butun ilk ciftlere ufak bir hediye..
Ursula dan.

ermiş

 bir ormanın tepesinde gücüyle ün salmış bir ermiş varmış.

kimi aşk sikintilariyla, kimi ruhsal ve fiziksel sıkıntılarla, kimi ekonomik sıkıntılarla gitmiş şifa için.
ermiş hepsine aynı şeyi söylemiş:
-tesekkurler. hiçbir şikayetim yok.

kimi bu cevaba sinirlenmiş.
kimi anlamış, özümsemiş, sifalanmis.

kahve

 bı adam bı kadına çok aşık. 

allem ediyor kallem ediyor ilk buluşmayı kapıyor. 

ama kadın isteksiz. buluşuyorlar, adam içine kapanık, pek konuşmuyor, kadın çok sıkılıyor. 

sonra adamın kahvesine tuz attığını fark ediyor, kadının dikkatini cekiyor, adama soruyor. adam ben böyle severim diyor. sonra sohbet aciliyor. cok etkileniyorlar birbirlerinden, evleniyorlar. 

adam 40 yıl evlilikleri boyunca kahvesini tuzlu içiyor. ölüm döşeğinde diyor ki o gün heyecandan şekerle tuzu karistirmistim. senin hatrına 40 yıl tuzlu içtim kahveyi.